با توجه به عوارض و ضرر های مسکن های شیمیایی، به نظر می رسد شناخت مسکن های طبیعی و استفاده از آن ها تا حد ممکن به جای مسکن های شیمیایی مسأله ای ضروری است. در ادامه به برخی مسکن های طبیعی اشاره میکنیم.
غذاهای تند و فلفلی نقش زیادی در تسکین درد ها دارند. به ویژه پس از عمل های جراحی مانند قطع عضو تاثیر زیادی بر کاهش درد خواهند داشت. فلفل همچنین قاتل قارچ کاندیدا است. این قارچ، عفونت داخلی ایجاد کرده و مفاصل را درگیر می کند. فلفل قرمز حاوی ترکیباتی است که از آن ها در داروهای ضد درد نیز استفاده می شود و قابلیت تسکین درد های عضلانی و حتی عفونت های پوستی را دارد. این مواد موثر موجود در فلفل قرمز در ساخت کرم های بهداشتی نیز استفاده می شود. به طور کلی غذاهای با طعم تند چه به دلیل وجود فلفل و چه به دلیل سبزیجات ریشه گیاهان خاصیت ضد درد دارند.
روغن هایی مثل روغن گل رز مغربی خاصیت ضد درد دارند .روغن آرنیکا یا گل همیشه بهار کوهی با استفاده ی موضعی برای درمان دردهای ناشی از بیماری سندروم تونل کارپال توصیه می شود و می تواند به کاهش التهابات کمک کند. و فرد بیمار نیاز به جراحی نداشته باشد، همچنین در هفته های بعد از جراحی دست نیز می توام از این روغن به منظور کاهش التهاب ها استفاده کرد.
روغن نعنا و اسطوخودوس در کاهش دردهای عضلانی نقش دارند. ماساژ این روغن ها روی عضلات دچار گرفتگی به افزایش گردش خون و تسکین درد کمک می کند. در اینجا دستور تهیه یکی از مسکن های طبیعی برای درد های عضلانی را به شما معرفی می کنیم:
موادتشکیل دهنده: یک دوم فنجان روغن نارگیل، یک چهارم فنجان پودر موم عسل، دو قاشق چای خوری پودر فلفل قرمز، دو قاشق چای خوری پودر زنجبیل یا زردچوبه، 15 قطره اسانس نعنا، 15 قطره اسانس اسطوخودوس
دستور تهیه: ظرفی را روی شعله متوسط حرارت قرار دهید. روغن نارگیل و موم را روی آن قرار دهید تا آب شود سپس فلفل، زنجبیل یا زردچوبه را به آن بیفزایید. پس از مخلوط کردن کامل آن را از روی حرارت بردارید و پس از خنک شدن اسانس های روغنی را به آن اضافه کنید و در ظرف در بسته نگه دارید.
این مسکن طبیعی برای دردهای عضلانی پس از ورزش و کاهش سر درد بسیار موثر است. از تماس با چشم ها جلوگیری شود.
نمک سولفات منیزیم یکی از مسکن های طبیعی برای کاهش درد استخوانی و عضلانی است و به ویژه برای درمان درد پاشنه و کاهش دردهای شدید پس از زایمان استفاده می شود.
ناحیه آسیب دیده را در آب گرم حاوی نمک اپسوم قرار دهید. نشستن در وان حاوی نمک اپسوم و آب گرم به کاهش درد ها و التهابات پس از زایمان کمک بسیاری می کند.
انجام تمریناتی با فوم های رولی، گرفتگی های عضلانی را درمان می کند. انجام تمرینات با این رول ها برای درمان بسیاری از آسیب های ورزشی عضلانی توصیه می شود.
در گذشته پس از جدا کردن گوشت از استخوان ها، آن را دور نمی ریختند. جوشاندن قلم و استخوان و استفاده از آبگوشت آن جزء رژیم غذایی روتین محسوب می شد. آب قلم حاوی مقدار زیادی کلاژن، پرولین، گلیسین و گلوتامین است که در عمده ی رژیم های غذایی انسان امروز بسیار کم شده است. آب قلم همچنین حاوی مواد معدنی بسیاری از جمله کلسیم، منیزیم، فسفر، گوگرد و دیگر مواد معدنی ضروری برای بدن است. موادی مانند کندرویتین سولفات و گلوکوزامین ترکیباتی هستند که در آب قلم نیز وجود دارند و به عنوان مکمل های گرانقیمت برای کاهش التهاب و درد آرتروز و درد مفاصل و شکستگی به فروش می رسند. آب قلم نرم کننده ی مفاصل و ضد پیری برای آن ها محسوب می شود.
این تکنیک شامل استفاده از ابزاری فلزی برای درمان گرفتگی های عضلانی به ویژه عضله پشت ساق پا است. میله ای انحنا دار را با فشار روی عضلات حرکت می دهند تا گرفتگی ها باز شود و درد بهبود یابد. استفاده از این ابزار نوعی شکنجه ی درمانی محسوب می شود. این روش به عنوان روش درمانی غیر تهاجمی برای بافت های نرم، تاندون ها، تونل کارپال، درد شانه، پشت و ... کاربرد دارد. حتی در مواردی گزارش شده است که به درمان دردهای مزمن کمر نیز کمک کرده است. در این روش با ایجاد فشار روی بافت های آسیب دیده، سیستم ایمنی بدن برای توجه بیشتر بر آن بافت و درمان سریعتر تحریک می شود.
هنگامی که به فرو رفتن یک سوزن در پوست خود فکر می کنید ابداً نمی توانید آن را به عنوان یکی از مسکن های طبیعی درد در نظر بگیرید. اما در واقع سوزن های طب سوزنی با تحریک اعصاب به کاهش درد کمک شایانی می کنند بدون اینکه عوارض جانبی خاصی برای بدن شما ایجاد کنند.
این روش شاخه ای از فنون درمانی محسوب می شود که با تمرکز بر بافت نرم و روان انسان به تسکین درد کمک می کند. این روش درمانی که تا حدودی شبیه ماساژ درمانی است با کاهش درد فیزیکی باعث سلامت روان و افزایش انرژی عاطفی نیز می شود و با تقویت سیستم عصبی و عضلانی به کاهش درد ها کمک می کند.
شکی نیست که مسکن های شیمیایی برای تسکین درد کاملاً مؤثر واقع شده و بسیار سریع نیز عمل می کنند. اما این مواد ممکن است تأثیری مشابه مواد مخدر داشته و در بدن در صورت مصرف مداوم اعتیاد ایجاد کنند. ضمن اینکه علاوه بر عوارضی که هر نوع از این مسکن ها در بدن ایجاد می کند، مسکن های شیمیایی خاصیت درمانی ندارند و پس از مدتی نیز بدن ممکن است نسبت به آن ها مقاوم شود.
عوارض جانبی مسکن های دارویی غیر طبیعی شامل زخم معده، مشکلات تنفسی و ... می شود. در صورتی که مسکن های طبیعی همراه با بهبود و درمان وضعیت ایجاد کننده ی درد به تسکین درد ها کمک کرده و عوارض قرص ها را نیز ندارند.
کمبود ویتامین و مواد معدنی یکی از معضلات قرن بیست و یکم است. تحقیقات نشان داده است که حتی در کشورهای توسعه یافته مهمترین ویتامین ها برای مردان به اندازه کافی مصرف نمی شوند.درصد بالایی از مردان یک رژیم غذایی معمولی دارند و حداقل یک نوع کمبود ویتامین یا کمبود مواد مغذی را تجربه می کنند. مطالعات انجام شده حاکی از این است که 77 درصد از مردان به اندازه کافی منیزیم مصرف نمی کنند. بسیاری کمبود ویتامین دی و برخی کمبود ویتامین ب 12، پتاسیم و ید دارند.
مسأله ی اشتباه این است که مردان به اندازه زنان حساس هستند. اما، کمبود ویتامین ها و مواد معدنی در زنان بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. کمبود مواد مغذی بر بسیاری از جنبه های سلامت عمومی بدن مردان تأثیر می گذارد. قدرت عضلانی، سوخت و ساز چربی، انرژی، خواب، عملکرد جنسی و بسیاری مسائل سلامتی مانند حمله قلبی و سرطان روده و پروستات در مردان به مواد مغذی وابسته است.
بر اساس آمارها بسیاری از مردان دچار کمبود ویتامین ها و املاح معدنی زیر هستند که باید برای سلامتی آن ها به وجود این دسته از مواد مغذی در رژیم غذاییشان بیشتر توجه شود.در ادامه به عوارض کمبود ویتامین های مردانه اشاره میک نیم.
ویتامین دی یکی از رایج ترین ویتامین ها برای مردان و زنان بالغ است، به ویژه برای کسانی که در آب و هوای سرد و ابری زندگی می کنند و بیشتر ساعات روز را در محیط کار به سر می برند.
بدن مردان برای تولید تستوسترون کافی به ویتامین دی نیاز دارد زیرا عامل مهم داشتن استخوان های قوی و حفظ خلق و خوی و سرزندگی است، همچنین کلسترول و فشار خون را کنترل و به کاهش التهابات کمک می کند. به همین دلیل مردانی که دچار کمبود ویتامین دی هستند تا 80% بیشتر احتمال حمله ی قلبی و سکته مغزی را دارند.
ویتامین دی با قرار گرفتن در معرض نور خورشید و خوردن غذاهایی مانند تخم مرغ، محصولات لبنی و حتی قارچ تأمین می شود. تماس مستقیم نور خورشید با پوت در روز به مدت 15 تا 20 دقیقه به ساخت ویتامین دی در بدن کمک می کند. افرادی که به ندرت از منزل خارج می شوند و یا بیشترین ساعات خود را داخل فضای بسته محل کار سپری می کنند باید حتما از مکمل های ویتامین دی استفاده کنند.
ویتامین ب 12 نیز از دیگر ویتامین ها برای مردان است که کمبود آن عوارض زیادی می تواند ایجاد کند. بسیاری از مطالعات نشان می دهند که حتی اگر یک مرد به میزان کافی ویتامین ب 12 مصرف کند ، ممکن است به دلیل استفاده از دارو ها در جذب ویتامین ب 12 دچار مشکل باشد. این مسأله در مردان مسن بیشتر اتفاق می افتد. داروهای ضد اسید و داروهای کنترل فشار خون و دیابت از جمله مواردی هستند که با سوخت و ساز ویتامین ب 12 در بدن تداخل دارند. کمبود ویتامین ب 12 در بدن مردان منجر به خستگی و مشکلات سیستم عصبی مرکزی می شود.
گزارش های علمی پزشکی نشان می دهد که 3 تا 4 درصد بزرگسالان دچار کمبود شدید ویتامین ب 12 هستند و حدود 20% در مرز کمبود این ویتامین قرار دارند که همچنان خطر دارد.
ویتامین ب 12 با خوردن گوشت، مرغ، و تخمه مرغ تأمین میشود. اگر به هر دلیلی از منابع خوراکی نمی توانید ویتامین ب 12 را به دست آورید ، بهتر است از مکمل های ویتامین ب 12 زیر نظر پزشک استفاده کنید. این ویتامین در دسته ی ویتامین های محلول در آب است و مصرف مازاد بر نیاز آن مشکلی برای بدن ایجاد نخواهد کرد.
مصرف رژیم های غذایی غنی از آنتی اکسیدان مانند میوه ها و سبزیجات به ویژه سبزیجات برگ سبز مانند اسفناج بهترین راه برای جذب ویتامین های آنتی اکسیدان حفاظت کنند مانند ویتامین سی و ویتامین آ است. مهمترین مزیت چنین ویتامین هایی مبارزه با رادیکال های آزاد است که روند پیری را تسریع کرده و عامل افزایش خطر ابتلا به انواع بیماری ها از قبلی سرطان، کاهش بینایی و بیماری های قلبی هستند.
ویتامین های آنتی اکسیدان از جهش های سلولی، رشد تومور ها، تحلیل عضلانی، آسیب به عروق و تحلیل بافت ها جلوگیری می کنند. پوست خشک و حساس و مشکلات بینایی می تواند نشان دهنده ی کمبود ویتامین های آ و ای باشد. از طرفی کمبود ویتامین سی با ضعف سیستم ایمنی بدن، بیماری های پشت سر هم، لثه های متورم و خون دماغ شدن مشخص می شود.مصرف سبزیجات تازه و آجیل راهی برای پیشگیری از بیماری هایی مانند آلزایمر، اسکلروز، آسیب های پوستی و دیابت است.
ویتامین کا برای ساخته شدن و تقویت استخوان ها، لخته سازی خون و جلوگیری از بیماری های قلبی مهم است. کمبود ویتامین کا در مردانی که سبزیجات و مواد لبنی کمتر مصرف می کنند، بسیار شایع است.علاوه بر ویتامین های مهمی که ذکر شد مواد مغذی زیر نیز برای سلامت مردان بسیار مهم هستند.
منیزیم یک ماده ی الکترولیتی ضروری است که در بیش از 300 فرآیند شیمیایی در بدن دخیل است. این ماده ی مغذی در تنظیم مقدار کلسیم، پتاسیم و سدیم در بدن نقش دارد و به جلوگیری از فشار خون بالا، گرفتگی عضلات، سردرد و بیماری های قلبی کمک می کند. سطح منیزیم در غذاهای امروز گاه به دلیل فقط خاک کشت محصولات کم شده است. در مواردی میز اختلالات گوارشی مانع از جذب منیزیم هستند.
علائم کمبود منیزیم شامل گرفتگی عضلات، اضطراب، مشکل حمام رفتن و سخت به خواب رفتن است. سبزیجات برگ سبز، سبزیجات کلمی، لوبیا و آجیل منابع غنی از منیزیم هستند.
تحقیقات نشان می دهد با افزایش سن جذب منیزیم از طریق روده و ذخیره منیزیم در استخوان ها کم می شود. از طرفی دفع آن از طریق ادرار بیشتر شده و به همین علت باید مصرف منیزیم بیشتر شود.
تحقیقات نشان داده است که بسیاری از مزایای مربوط به خوردن ماهی مربوط به امگا 3 موجود در آن است. مکمل های امگا 3 نیز در بازار وجود دارند که نیاز بدن را به این اسیدهای چرب مفید تأمین می کنند. اسید های چرب امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارند و در ماهی تخم مرغ و آجیل یافت می شوند. خوردن ماهی های وحشی چند وعده در هفته برای تأمین نیاز بدن مردان توصیه می شود.
کمبود پتاسیم خطر مشکلات قلبی و عروقی به ویژه فشار خون بالا را بیشتر می کند و این کمبود از هر سه مرد، یک نفر را درگیر کرده است. تحقیقات نشان می دهد بسیاری از بزرگسالان به اندازه ی کافی پتاسیم مصرف نمی کنند و نیاز بدن آن ها تأمین نمی شود. کمبود پتاسیم با ضعف استخوان ها، سوخت و ساز کند، خستگی (زیرا پتاسیم سبب سوخت و ساز گلوکز برای تامین انرژی است)، گوارش ضعیف و گرفتگی های عضلانی مرتبط است.
کمبود پتاسیم در مردانی که تحت درمان دارویی برای فشار خون، دیابت و یا بیماری های قلبی قرار دارند بیشتر دیده می شود. افرادی که از داروهای ملین استفاده می کنند، کسانی که نارسایی کلیه دارند، الکل مصرف می کنند و مردانی که بیش از 2 ساعت در روز ورزش می کنند بیشتر از افراد دیگر در معرض کمبود پتاسیم هستند.
کمبود پتاسیم با خوردن غذاهایی از قبیل لوبیا، آووکادو، سیب زمینی، موز، سالمون و گوشت تأمین می شود. در صورتی که بدن شما دچار کم آبی، تب یا اسهال شود نیاز به مصرف پتاسیم بیشتری دارد.
بیماری صرع در دسته بیماری های مربوط به اختلالات عصبی مغز به شمار می آید و با حملات همراه است و بیشتر به شکل تشنج نمایان می شود. تشنج باعث تغییر حرکت، رفتار، احساس، آگاهی و هوشیاری فرد می شود و کنترل ارادی بدن را از دست فرد خارج می کند. تشنج در صرع ممکن است چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد. بیماری صرع در بزرگسالان و کودکان هر دو دیده می شود و در واقع صرع یک بیماری روانی یا اختلال فکری نیست.
بسیاری از افراد این بیماری را با تشنج یا حملات صرعی تجربه می کنند. تشنج صرعی دو نوع عمده تشنج جزئی و کلی دارد. علائم این تشنج ها کل بدن یا بخشی از بدن را درگیر میکند. حتی ممکن است در حد انقباص نا محسوس عضلانی باشد.
در این نوع از تشنج فرد برای چند ثانیه تا چند دقیقه نسبت به بدن خود آگاهی ندارد و پس از قطع تشنج نیز این زمان کوتاه را به یاد نمی آورد. این نوع از تشنج معمولاً بین سنین 4 تا 14 سالگی آغاز می شود. بعضی از افراد مبتلا چندین بار در روز تشنج این چنینی را تجربه می کنند. بسیاری از کودکان و حتی بزرگسالان نیز ممکن است سال ها چنین تجربه ای را داشته باشند اما دیگران به علت زمان خیلی کوتاه آن متوجه نشوند و بیماری تشخیص داده نشود.
در مقابل تشنج همراه با از دست دادن آگاهی، تشنج کلونیک به راحتی تشخیص داده می شود. این نوع از تشنج معمولاً با سفت شدن بدن و حرکات تند دست و پا و اندام ها آغاز می شود. ممکن است کنترل مثانه و روده را از دست بدهند. گاهی پیش میاید که زبان بیمار بین دندان ها قرار گرفته و متأسفانه قطع می شود چون کنترلی روی بدن و اعصاب وجود ندارد. این نوع از تشنج معمولاً سه دقیقه طول می کشد و پس از اتمام فرد به شدت احساس ضعف و گیجی می کند. در صورتی که چنین تشنجی بیش از 5 دقیقه طول بکشد مورد اورژانسی محسوب شده و باید کمک پزشکی بگیرد.
در تشنج کلونیک کل قسمت های مغز درگیر هستند ،اما در تشنج جزئی بخشی از مغز درگیر بیماری صرع می شود. تشنج جزئی به دو دسته ی ساده و پیچیده تقسیم می شود. نوع ساده ی آن تنها یک بخش را درگیر میکند مثلا منطقه ای مربوط به اعصاب حرکتی را فرا می گیرد، و عوارض ناشی از آن مربوط به همان بخش مغز می شود مثلا ممکن است شخص مشکل حسی، بویایی، احساس بوهایی که وجود ندارند یا حرکت در یکی از بخش های بدن را پیدا کند. نوع پیچیده آن، مناطقی از مغز را تحت تأثیر قرار می دهند که مربوط به هوشیاری و آگاهی است. افراد مبتلا به این نوع تشنج چیزی که وجود ندارد را در هوا می بینند و سعی می کنند ان را بگیرند یا کلمات و عباراتی را تکرار می کنند. بی دلیل می خندند و ...
علت اصلی ایجاد این بیماری برای بیش از نیمی از مبتلایان مشخص نیست. با این حال شرایط قابل ذکری وجود دارند که از جمله علل صرع محسوب می شوند:
نقص های مادرزادی
نرسیدن اکسیژن به مغز و آسیب رسیدن به مغز
سکته مغزی
صدمات و جراحات شدید سر
عفونت مغزی
تغییر بافت مغز به علت بیماری هایی نظیر آلزایمرو ....
کودکانی که دچار بیماری صرع هستند در طول زمان دچار پیشرفت بیماری می شوند. بسیاری از کودکان با دارو درمانی مانع از بروز تشنج می شوند. 70 تا 80 درصد از کودکان مبتلا به راحتی و به طور کامل بیماری را تحت کنترل می گیرند، در صورتی که دارو درمانی نتواند مانع از تشنج ها شود، کودک مبتلا باید با همکاری مسئولین مدرسه از کلاس های درس استفاده کند.
تشخیص بیماری صرع نیازمند بررسی تارخچه پزشکی و معاینه فیزیکی و بررسی تشنج هاست. به علاوه نوار مغز (EEG) که فعالیت الکتریکی مغز را نشان دهد و آزمایش خون نیز در تشخیص موثر است.
اسکن مغزی ابزار دیگری در پزشکی برای تشخیص بیماری صرع است. سی تی اسکن یا ام آر آی به پزشک کمک می کند صرع را از تومور، لخته های خون یا علل دیگر تشنج تمیز دهد. این آزمایش ها برای تشخیص بیماری از سوی پزشک و درمان ضروری هستند.
گرچه بیشتر افراد مبتلا به این بیماری زندگی عادی و طبیعی دارند و به ندرت دچار صدمه از تشنج ها می شوند، برخی از بیماران هستند (مثل بیماران صرع با تشنح کلونیک) که به اقدامات ایمنی حیاتی مانند پوشیدن لباس های خاص یا کلاه ایمنی برای جلوگیری از صدمه به سر در صورت به زمین افتادن نیاز دارند . این افراد بهتر است از شنا کردن خودداری کرده و یا از حمام کردن بدون مراقبت اجتناب کنند. موارد دیگری که فرد با تشنج های شدید باید در آن ها بسیار احتیاط کند عبارتند از رانندگی، مراقبت از نوزادان، مشارکت های ورزشی خاص مثل کوهنوردی، صخره نوردی، پاراگلایدر و ...
بیمارانی که نسبت به درمان دارویی جواب دهی خوبی داشته باشند عوارض کمتری از صرع را تجربه می کنند. در این زمینه پزشک کمک بسیاری به بیماران خواهد کرد.
توجه به ایمنی برای بیماران مبتلا به صرع پیش از وقوع حادثه بسیار اهمیت دارد. زیرا ممکن است فرد یا اطرافیان او را در معرض خطر مرگ یا آسیب های جدی قرار دهد. بسیاری از کشور ها برای دادن اجازه به فرد مبتلا به صرع گواهی مبنی بر عدم وجود تشنج به مدت 6 ماه از فرد طلب می کنند.
داروهای ضد صرعی در بازار وجود دارند که برای کاهش یا جلوگیری از تشنج تجویز می شوند. پزشک، داروی مناسب با نوع تشخیص داده شده از تشنج را توصیه می کند و برای تنظیم دوز آن به حالات بیمار توجه دارد تا بتواند بهترین درمان را پیدا کند. حدود 70% از بیماران مبتلا به صرع با مصرف دارو به راحتی به زندگی عادی بر می گردند و فرقی با فرد سالم ندارند. برخی از بیماران تمام عمر باید دارو را مصرف کنند. در هر صورت قطع دارو با اجازه ی پزشک انجام می شود.
رژیم کتوژنیک رژیمی دارای چربی زیاد و کربوهیدرات کم است که سبب تولید کتون در بدن شده و تعادل الکتریکی مغز را بهبود می دهد. محققان در یافته اند که رژیم غذایی کتوژنیک برای کاهش یا حتی از بین بردن تشنج در کودکان و بزرگسالان مفید واقع می شود. این رژیم غذایی بسیار سخت است و معمولاٌ در بیمارستان آغاز می شود. این روش برای کسانی که در برابر درمان دارویی اثرات خوبی نمی گیرند بسیار مفید است.
تحریک عصب واگ روش درمانی برای جلوگیری از وقوع تشنج در بیماران صرعی است. پالس های خفیف برق به طور منظم به مغز مخابره شده و عصب واگ را شبیه سازی می کنند. این کار با کاشت دستگاه کوچکی برای ایجاد سیگنال در مغز به روش جراحی انجام می شود و برای افرادی که دارو درمانی به آن ها جواب نمی دهد ب، کارساز است .
درمان جراحی در برخی از موارد که صرع تنها بخش کوچکی از مغز را درگیر کرده است و آن بخش تاثیر حیاتی برای بیمار ندارد، با خروج بافت درگیر انجام می شود. به این صورت آن قسمت از مغز که مسئول ایجاد تشنج هاست از بدن خارج شده و تشنج دیگر اتفاق نمی افتد.
کمک های اولیه در زمان تشنج به معنی نگه داشتن فرد در امنیت تا زمان اتمام تشنج است. در صورتی که تشنج بیش از 5 دقیقه زمان بگیرد، فرد صرعی باردار، مجروح یا مبتلا به دیابت باشد باید اورژانس خبر کرد.
نکته ی مهم آرام نگه داشتن خود و افراد حاضر در محیط است زیرا بسیاری از افراد با حمله صرع و طبیعی بودن آن آشنا نیستند و دچار وحشت می شوند. هر چیز تیز و آسیب زننده ای را از فرد تشنج کرده دور کنید. فرد را روی فرش یا ژاکت یا هر زیر انداز نرمی قرار دهید. عینک و لوازم دیگری که ممکن است تنفس فرد را دچار مشکل کنند از او دور کنید. مراقب سر بیمار باشید. چیزی در دهان فرد بیمار قرار ندهید. زمان تشنج را حساب کنید که بیش از 5 دقیقه طول نکشد. پس از اتمام تشنج در کنار فرد بمانید تا اگاهی خود را به دست آورد.
تشنج های طولانی بیش از 5 دقیقه نیاز به مداخله پزشکی دارند. اغلب با تزریق داروهای وریدی و اکسیژن رسانی کنترل می شوند. بسیاری از بیماران دچار این وضعیت نیاز به مراقبت های بیمارستانی دارند.
زنانی که به بیماری صرع مبتلا هستند باید برای بارداری حتماً باید با پزشک مشورت کنند تا دچار سقط جنین نشده و فرزند سالمی به دنیا بیاورند.
بعضی از سگ ها پیش از وقوع تشنج آن را حس کرده و به صاحب خود هشدار می دهند و این مسأله باعث می شود فرد بتواند خود را برای وقوع تشنج آماده کند. سگ ها قابلیت این را دارند که برای این کار آموزش ببینند.
امیدوارم اطلاعات این مقاله در مورد بیماری صرع مورد استفاده شما قرار گرفته باشد.
انگور یکی از محبوب ترین و خوشمزه ترین میوه ها است. انگور سرشار از ویتامین ها و املاح معدنی شامل ویتامین آ، ویتامین سی، ویتامین ب 6، است همچنین این میوه املاح معدنی چون فولات،پتاسیم،کلسیم،آهن،فسفر،منیزیم و سلنیوم در خود جای داده است. انگور حاوی فلاوونوئید هایی است که آنتی اکسیدان بسیار قوی محسوب می شوند و رادیکال آزاد را در بدن از بین می برند.
برخی از مزایای انگور برای سلامتی را می توانید در اینجا مطالعه کنید:
با توجه به ارزش درمانی شناخته شده ی انگور، از این میوه برای درمان آسم کمک می گیرند. انگور سبب افزایش رطوبت در ریه ها می شود و عوارض آسم را تعدیل می کند.
انگور منبعی غنی از مواد معدنی نظیر مس، آهن و منگنز است. این املاح معدنی برای تشکیل و تقویت استخوان ها ضروری هستند. افزودن انگور به رژیم غذایی از شروع پوکی استخوان مانعت می کند. منگنز موجود در انگور برای سوخت و ساز پروتئین، تشکیل کلاژن و عملکرد سیستم عصبی بسیار لازم است.
انگور سطح نیتریک اکسید را در خون افزایش می دهد و از لخته شدن خون جلوگیری می کند. بنابر این مصرف انگور یکی از راه های مؤثر برای کاهش خطرحملات قلبی است. علاوه بر این آنتی اکسیدان موجود در انگور از اکسید شدن چربی بد خون کلسترول LDL جلوگیری می کند و مانع انسداد رگ های خونی (عوامل مهم کرونر) می شود. دو ماده مهم به نام های رزوراترول و کورستین در انگور وجود دارند که رادیکال های آزاد مضر برای بدن و تشدید کننده ی اثر کلسترول LDL را از بین می برند. همچنین این دو فلاوونوئید به تمیز کردن و پاکسازی جداره ی رگ ها و خون کمک می کنند. این فلاوونوئید در تعیین رنگ انگور نقش دارند. هر چه انگور رنگ تیره تری داشته باشد اثر این نوع از فلاوونوئید ها را در خود بیشتر دارد.
آب انگور یکی از مؤثرترین درمان های خانگی برای درمان میگرن است. آب انگور باید صبح زودو بدون افزودنی دیگری نوشیده شود. تحقیقات نشان داده است، آب انگور که به شراب تبدیل شده است عامل ایجاد میگرن بوده و آب انگور تازه و عصاره دانه انگور درمان کننده ی میگرن هستند. میگرن عللل مختلفی از جمله عدم تعادل شیمیایی بدن، عدم داشتن خواب مناسب، تغییرات آب و هوایی یا نداشتن رژیم غذای مناسب دارد. انگور به علت داشتن ویتامین ها و املاح مفید به درمان برخی از این علل کمک می کند.
انگور برای درمان یبوست بسیار مؤثر است. انگور به علت داشتن سلولز، قند و اسید های آلی در دسته خوراکی های ملین جای می گیرد. انگور همچنین حرکات عضلات روده و معده را بهبود می بخشد زیرا فیبر نامحلول زیادی در خود دارد که قابل هضم نیستند و تحرک مواد در دستگاه گوارش را ساده تر می کند، جالب است که اثر درمانی انگور برای یبوست به تعادل دفع کمک می کند یعنی حتی می تواند اسهال را نیز درمان کند.
انگور حرارت معده را متعادل می کند، همچنین به علت غنی بودن به عنوان وعده ی غذایی سبک می تواند محسوب شود و در رفع سوء هاضمه نقش داشته باشد.
نوشیدن آب انگور می تواند کمبود آهن بدن را جبران کند و به همین دلیل در رفع خستگی نقش دارد. بسیاری از افراد از کم خونی فقر آهن رنج می برند. کمبود اهن می تواند اختلالات ذهنی ایجاد کرده و بر بسیاری از قسمت های سیستم بدن اثر بگذارد، به همین دلیل حفظ میزان سطح تعادل آهن در بدن مهم است. نوشیدن آب انگور های به رنگ روشن اثر بخشی بیشتری در تأمین آهن بدن دارند. آب انگور در کل نوشیدنی انرژی زا محسوب می شود.
در برخی از تحقیقات نشان داده شده است که عصاره پوست انگور در مدیریت دیابت کمک کننده است.
انگور به طور بالقوه می تواند از پوسیدگی و ایجاد حفرات دندانی جلوگیری کند. زیرا املاح مفید برای استخوان سازی بر دندان ها نیز اثر مثبت می گذارند.
انگور، شدت اسیدی اوریک اسید در خون را کاهش می دهد؛ بنابراین میزان فشار سم زدایی از خون در کلیه ها کمتر می شود ، از آنجا که انگور میوه ی آبداری است سبب افزایش ادرار و شستشوی کلیه ها می شود. به همین دلیل اثر پاک کنندگی بر کل بدن نیز دارد.
انگور دارای ترکیباتی با نام پتروستیلبن است که در کاهش کلسترول خون نقش دارند. این ماده اثری مشابه فلاوونوئید های رنگی انگور دارد. اثر این مواد به جز خاصیت درمانی در پیشگیری از رسوب کلسترول در جداره رگ های خونی نیز دیده می شود. همچنین در انگور ساپونین (مواد صابونی طبیعی) نیز وجود دارد که با اتصال به کلسترول از جذب آن جلوگیری می کند.
انگور قرمز خاصیت ضد باکتری و ضد ویروسی قوی دارد و بدن شما را در برابر عفونت محافظت می کند. خواص ضد باکتری انگور در دستگاه گوارش و در کل سیستم بدن تأثیر گذار است.
در مطالعات اخیر کشف شده است که آب انگور بنفشی به نام کنکورد در جلوگیری از ابتلا به سرطان سینه نقش دارد. کاهش توده های تومور در موش های آزمایشگاهی دیده شده است. آنتی اکسیدان های موجود در انگور به طور کلی می تواند پیشگیری کننده از انواع سرطان ها باشد. برخی مواد شیمیایی موجود در انگور ایجاد هورمون های پیشرفت دهنده ی سرطان سینه را کند می کنند.
انگور خواص ضد التهابی دارد و سیستم ایمنی بدن را نیز برای مقابله با انواع سرطان تقویت می کند.
رزوراترول نام پلی فنولی بسیار مفید در انگور است که سطوح پپتید های آمیلوئیدی بتا را در بیماران مبتلا به آلزایمر کاهی می دهد. مطالعات نشان داده اند که انگور سلامت مغر را بهبود می دهد و شروع بیماری های تخریب کنندهی مغز و سیستم عصبی را به تأخیر می اندازد. متخصصان بریتانیایی ادعا کرده اند مصرف اب انگور در سالمندان عملکرد مغز را بهبود می دهد. در حال حاضر تحقیقات بیشتری در این زمینه در حال انجام است.
با افزایش سن برخی از افراد به بیماری چشم و از دست دادن دید دچار می شوندو مصرف انگور می توانند از این اتفاق جلوگیری کند. تحقیقات دانشگاه میامی نشان داده اند مصرف انگور ضامن سلامت چشم و جلوگیری از بیماری های شبکیه و تهدید بینایی است. مصرف سه بار انگور در روز به میزان 36% خطر ابتلا به بیماری ماکولای چشم را کاهش می دهد. آنتی اکسیدان های موجود در انگور برای سلامت چشم نیز بسیار مفیدند.
علاوه بر فلاوونوئید ها و مواد معدنی، انگور حاوی ویتامین آ، ویتامین کا و مقدار زیادی ویتامین سی است که برای تقویت سیستم ایمنی بدن بسیار ضروری هستند. سیستم ایمنی قوی به معنی سرما خوردگی کمتر و داشتن سلامت عمومی بهتر بدن است.
آنتی اکسیدان های موجود در انگور، باعث حذف آسیب های ناشی از وجود رادیکال های آزاد در بدن می شوند. رادیکال های آزاد علاوه بر ایجاد سرطان، عامل بیماری هایی مانند آب مروارید، بیماری های قلبی عروقی و بسیاری از مشکلات مربوط به افزایش سن و می شود. با مصرف انگور می توان سیستم کلی بدن را جوان تر نگه داشت و بیماری های نظیر آب مروارید را که با افزایش سن رخ می دهند را تا حد زیادی کنترل کرد.
انواع انگور خشک شده با عناوین کشمش و مویز بسیاز مغذی بوده و حتی برای برخی از جنبه های سلامتی اثرات و فوایدی بیشتر انگور تازه نیز دارد.